Հայկական ճարտարապետական ժառանգությունը՝ մեկ հարթակում

Կառուցվել է X դարում, պատկանել է Պահլավունիներին: 1064 թ. գրավվել է սելջուկների կողմից, 1196 թ.՝ հայ-վրացական զորքերի կողմից Զաքարյանների գլխավորությամբ: Վաչուտյանների շրջանում ընդարձակվել է նոր պարիսպով՝ դառնալով ռազմական ու վարչական կենտրոն: XIII դարից կորցրել է ռազմական նշանակությունը և տարածվել որպես բնակավայր: Վերականգնման աշխատանքներ՝ 1970-ական և 2005-2007 թթ.:

Լորեմ իպսում դոլոր սիտ ամետ, ցոնսեցտետուր ադիպիսցինգ ելիտ. Պրաեսենտ տեմպոր մաուրիս ա բլանդիտ սոդալես. Դոնեց որցի ուրնա, ցոնսեքուատ ետ ֆերմենտում սիտ ամետ, վեհիցուլա ուտ երոս. Սեդ ցոնսեցտետուր մաուրիս լացուս, դիգնիսսիմ մախիմուս ոդիո լաորեետ նեց. Որցի վարիուս նատոքուե պենատիբուս ետ մագնիս դիս պարտուրիենտ մոնտես, նասցետուր րիդիցուլուս մուս. Նուլլա պելլենտեսքուե մոլեստիե ենիմ, ատ ֆեուգիատ ջուստո…